การทรยศของ อู๋ซานกุ้ย (吳三桂)

 

การทรยศของ อู๋ซานกุ้ย (吳三桂) 

เป็นเหตุการณ์สำคัญที่เปลี่ยนแปลงหน้าประวัติศาสตร์จีนในช่วงปลายราชวงศ์หมิงและต้นราชวงศ์ชิง 

โดยเขาถูกจดจำในฐานะบุคคลที่ “เปิดประตูให้แมนจู” เข้าสู่แผ่นดินจีน ซึ่งนำไปสู่การล่มสลาย

ของราชวงศ์หมิงและการสถาปนาราชวงศ์ชิงในปี ค.ศ. 1644

เหตุการณ์สำคัญที่นำไปสู่การทรยศ

อู๋ซานกุ้ยเป็นแม่ทัพใหญ่ของราชวงศ์หมิง ประจำอยู่ที่ด่านซันไห่กวน (Shanhaiguan) 

ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญของกำแพงเมืองจีน

เมื่อ หลี่ จื้อเฉิง นำกองทัพชาวนาบุกยึดกรุงปักกิ่งได้สำเร็จ และฮ่องเต้หมิงซือจงปลงพระชนม์ตนเอง 

อู๋ซานกุ้ยจึงตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก

หลี่ จื้อเฉิงพยายามเกลี้ยกล่อมให้อู๋ซานกุ้ยยอมสวามิภักดิ์ โดยจับครอบครัวของเขาเป็นตัวประกัน 

รวมถึง เฉินหยวนหยวน อนุภรรยาคนโปรดของอู๋ซานกุ้ย

เมื่ออู๋ซานกุ้ยมาถึงเมืองหลานโจวและพบว่าเฉินหยวนหยวนถูกจับ เขาโกรธแค้น

และตัดสินใจหันไปเข้าร่วมกับ แมนจู โดยเปิดด่านซันไห่กวนให้กองทัพแมนจู

บุกเข้าสู่กรุงปักกิ่งในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1644

เปิดด่านซันไห่กวนให้กองทัพแมนจู

อู๋ซานกุ้ยเป็นแม่ทัพใหญ่ของราชวงศ์หมิงที่ประจำอยู่ที่ด่านซันไห่กวน (Shanhaiguan) 

ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญของกำแพงเมืองจีน

หลังจากหลี่จื้อเฉิงยึดกรุงปักกิ่งและฮ่องเต้หมิงซือจงปลงพระชนม์ตนเอง อู๋ซานกุ้ยตัดสินใจ

เปิดด่านให้กองทัพแมนจูเข้ามาโจมตีหลี่จื้อเฉิง

แลกกับตำแหน่งและอำนาจ

เพื่อเป็นการตอบแทนความช่วยเหลือ ราชวงศ์ชิงแต่งตั้งอู๋ซานกุ้ยเป็น “ผิงซีอ๋อง” (เจ้าฟ้าปราบประจิม) 

ให้ปกครองมณฑลยูนนานและมีอำนาจทางทหารอย่างกว้างขวาง2

การผูกสัมพันธ์ทางครอบครัว

หวงไท่จี๋ (จักรพรรดิชิง) ยกธิดาองค์ที่ 14 ให้สมรสกับบุตรชายของอู๋ซานกุ้ย เพื่อสร้างสายสัมพันธ์ทางการเมืองและความไว้วางใจ

การร่วมมือปราบกบฏและฝ่ายต่อต้าน

อู๋ซานกุ้ยช่วยราชวงศ์ชิงในการปราบกลุ่มต่อต้านราชวงศ์หมิงที่ยังหลงเหลืออยู่ เช่น ฝูอ๋อง ถังอ๋อง และเจิ้งเฉิงกง

ผลลัพธ์ของการทรยศ

กองทัพของหลี่ จื้อเฉิงพ่ายแพ้ และราชวงศ์หมิงสิ้นสุดลง

อู๋ซานกุ้ยได้รับแต่งตั้งเป็น “เจ้าฟ้าปราบประจิม” (ผิงซีอ๋อง) โดยราชวงศ์ชิง ให้ปกครองมณฑลยูนนาน

ต่อมาเขาก่อกบฏต่อต้านราชวงศ์ชิงอีกครั้งในช่วงปลายชีวิต โดยตั้งราชวงศ์ของตนเองชื่อว่า “ต้าจโจว” 

แต่ครองราชย์ได้เพียงไม่กี่เดือนก่อนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1678

ทรยศเพราะอะไร?

นักประวัติศาสตร์บางคนมองว่าอู๋ซานกุ้ยทรยศเพราะ

ความโกรธแค้นส่วนตัวจากการที่เฉินหยวนหยวนถูกจับ

ความไม่พอใจต่อหลี่ จื้อเฉิงที่ปฏิบัติต่อครอบครัวของเขาอย่างไม่เหมาะสม

หรืออาจเป็นการตัดสินใจทางยุทธศาสตร์เพื่อรักษาอำนาจของตนเองในช่วงที่บ้านเมืองวุ่นวาย

ในสายตาชาวจีน: วีรบุรุษหรือผู้ทรยศ?

มุมมองเชิงลบ – “ผู้ทรยศแห่งชาติ”

อู๋ซานกุ้ยมักถูกมองว่าเป็น “คนเปิดประตูให้แมนจู” เข้ามายึดครองจีน ซึ่งนำไปสู่การล่มสลาย

ของราชวงศ์หมิงและการปกครองโดยชนเผ่าต่างชาติ

ในวรรณกรรมและบทกวีจีนหลายเรื่อง เขาถูกกล่าวถึงในฐานะ “คนขายชาติ” หรือ “ผู้ทรยศต่อแผ่นดิน”

การตัดสินใจของเขาถูกตีความว่าเป็นการเห็นแก่ตัว เพื่อรักษาอำนาจและผลประโยชน์ส่วนตน 

มากกว่าความจงรักภักดีต่อราชวงศ์หมิง

มุมมองเชิงบวก – “นักยุทธศาสตร์ผู้กล้าหาญ”

บางนักประวัติศาสตร์มองว่าเขาอยู่ในสถานการณ์ที่จำเป็นต้องเลือกฝ่ายที่มีโอกาสรักษาความสงบและอำนาจไว้ได้

การตัดสินใจร่วมมือกับแมนจูอาจเป็นกลยุทธ์เพื่อป้องกันการล่มสลายของประเทศจากความวุ่นวายภายใน

ที่หลี่จื้อเฉิงก่อขึ้น

เขาได้รับการแต่งตั้งเป็น “เจ้าฟ้าปราบประจิม” และปกครองมณฑลยูนนานอย่างมีอำนาจนานถึง 30 ปี 

ก่อนจะก่อกบฏต่อราชวงศ์ชิงในบั้นปลายชีวิต

ในวัฒนธรรมจีน

เรื่องราวของอู๋ซานกุ้ยและเฉินหยวนหยวน (อนุภรรยาคนโปรด) ถูกนำไปเล่าในรูปแบบละครจีน โอเปร่า 

และภาพยนตร์หลายเรื่อง โดยเน้นความรัก ความแค้น และการตัดสินใจที่เปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์

เขาเป็นตัวละครที่สะท้อนความขัดแย้งระหว่าง “ความรัก” กับ “หน้าที่” และ “อุดมการณ์” กับ “ความอยู่รอด”

อู๋ซานกุ้ยจึงเป็นบุคคลที่ชาวจีนมีความรู้สึกทั้งรักและชังในเวลาเดียวกัน เป็นตัวแทนของความซับซ้อน

ทางการเมืองและจิตใจในยุคที่บ้านเมืองกำลังเปลี่ยนผ่าน

ทำไม " อู๋ ซานกุ้ย " จึงเปิดประตูเมือง

อู๋ ซานกุ้ย

         อู๋ ซานกุ้ย หรือ หวู๋ ซานกุ้ย นั้นเป็นขุนพลแม่ทัพขุนนางใหญ่ในราชวงศ์

หมิง ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น แม่ทัพปกป้องด่านซันไห่กวน  "ด่านภูเขาทะเล" ซึ่ง

เป็นป้อมประตูหนึ่งของกำแพงเมืองจีน เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่ป้องกันกรุง

ปักกิ่งจากทางทิศเหนือ (ถูกสร้างขึ้นโดยราชวงศ์หมิง) หมิงไท่จู่ฮ่องเต้

(จูหยวนจาง) ได้โปรดให้สร้างขึ้นเพื่อป้องกันการรุกรานจากอนารยชนทาง

ภาคเหนือ ซึ่งหมายถึง ชาวมองโกลและชาวเติร์ก

อู๋ ซานกุ้ย

  อู๋ ซานกุ้ยเป็นคนมณฑลเจียงซู  เกิดเมื่อ ปี ค.ศ. 1612 เป็นบุตรชายเพียงคนเดียว

ของอู๋เซียง ขุนนางใหญ่ในราชวงศ์หมิง


  ทำไม " อู๋ ซานกุ้ย " จึงเปิดประตูเมือง


    ก่อนหน้านั้น อู๋ ซานกุ้ย ตั้งทัพรับกับกองธงน้ำเงินของ แมนจูอยู่ที่เขตชายแดน

แต่ภายในของราชวงศ์หมิงนั้นเกิดปัญหามากมายและหนึ่งในนั้น นำโดย


  หลี่ จื้อเฉิง หัวหน้ากบฏชาวนาหรือ นักปฏิวัติที่ออกมากระทำการต่อต้าน

การกดขี่ของชนชั้นศักดินาของราชวงศ์หมิงได้ทำการบุกโดยใช้กองกำลังชาวนา

ที่ถูกราชสำนัก เจ้าหน้าที่รีดไถ รวมกับ ชาวบ้าน โจรป่าที่ไม่พอใจในราชสำนักหมิง

มาเป็นกองทักเข้าตีปักกิ่งสามารถปิดล้อมและเข้าตีปักกิ่งได้เป็นผลสำเร็จทำให้

ฮ่องเต้องค์สุดท้ายของราชวงศ์หมิงได้ผูกพระศอสวรรคต หลี่จื้อเฉิงเป็นนักการ

ทหารอัจฉริยะเป็นนักรบชาวนาที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์จีน เมื่อตีเข้าปักกิ่งยึด

เมืองหลวงได้แล้วก็ได้จับเอาครอบครัวอู๋ ซานกุ้ยไปเพื่อให้อู๋ซานกุ้ยยอมจำนน

 บ้างว่าที่ อู๋ ซานกุ้ย  ยอมเปิดประตูเมืองให้ แมนจูเข้ามานั้นเพราะโดนแย่ง

เมียน้อย (ซึ่งเป็นการเอามาล้อในงิ้ว) แต่สาเหตุจริงๆนั้นน่าจะมาจากที่

อู๋ ซานกุ้ย นั้นเป็นชนชั้นศักดินา ที่หลี่ จื้อเฉิงเกลียดไม่คิดอยากจะใช้งานแต่

ที่ต้องส่งคนไปบีบ เอาครอบครัวของอู๋ ซานกุ้ย มาต่อรองนั้นเพราะต้องการอำนาจ

ทหารนับแสนที่เขาปกครองอยู่  อู๋ซานกุ้ยนั้นล่วงรู้ว่าถ้าตัวยอมจำนนต่อ

หลี่ จื้อเฉิงแล้ว เมื่ออำนาจทางทหารหมดไปซักวันก็ต้องโดนเล่นงานเข้าจนได้

เขาเองก็เป็นที่เกรงๆของแม่ทัพฝั่งแมนจูอยู่ เป็นเช่นนี้นั้นการเจรจาลักษณะนี้

รวมทั้งถ้ายอมจำนนเขาก็เป็นได้แค่ขุนนางขี้แพ้แห่งต้าหมิง ไร้ซึ่งเกียรติใดๆ งั้นสู้

เอาความชอบจากแมนจูไม่ดีกว่าหรือ ??


   อู๋ ซานกุ้ย  เปิดประตูเมือง : อู๋ ซานกุ้ยจึงนัดแนะกับแมนจูเปิดประตูเมือง

ด่านซันไห่กวนให้แมนจูเข้ามาในดินแดนฮั่น และไม่นานหลังจากนั้นก็สามารถบุก

เข้าปักกิ่งและพระราชวังต้องห้ามตีจนทัพของหลี่ จื้อเฉิง หนีแตกกระจายออก

จากปักกิ่งไป แมนจูจึงเข้ายึดครองแผ่นดินฮั่นและราชวงศ์หมิงอันเป็นราชวงศ์

สุดท้ายที่เป็นชาวฮั่นที่ปกครองจีนมานานกว่า 4,000 ปี ต้องล่มสลายลง

ในที่สุดหลี่จื้อเฉิงหลังจากหนีไปเรื่อยๆก็แพ้ และถูกสังหารในที่สุด


  บทวิเคราะห์ : จากการที่ได้อ่านๆมาจากผู้รู้ในอินเตอร์เน็ต บางท่านจะบอกว่าผล

ประโยชน์ไม่ลงตัวบ้าง บางท่านก็บอกว่าเดิมที อู๋ ซานกุ้ย กะให้แมนจูเข้ามาช่วย

เคลีย หลี่ จื้อเฉิง ให้แต่เขาคาดการณ์ผิดพลาดตรงที่คิดว่าทัพของ หลี่ จื้อเฉิงจะ

รับมือได้ยากกว่านี้ แต่กลับแตกพ่ายไปโดยง่ายทำให้เขาต้องปล่อยเลยตามเลย

เข้าเป็นพวกแมนจูให้แมนจูครองแผ่นดินแล้วเขาก็ได้รับความดีความชอบเป็น

ขุนศึกที่มีความชอบมหาศาล ช่วยให้แมนจูได้ครองแผ่นดิน ได้การยอมรับจาก

ราชวงศ์ใหม่แทนการเป็นแม่ทัพต้าหมิงขี้แพ้ ในสายตา หลี่ จื้อเฉิงและคนทั่วไป

(แต่แมนจูเองก็คงระแวง คนผู้นี้ไม่น้อยขนาดชาติเดียวกันยังหักหลังได้) จาก

ตอนแรกที่คิดว่าจะให้แมนจูเข้ามาช่วยแล้วยกแผ่นดินให้บางส่วนแล้วตั้ง

องค์ชายองค์ใดองค์หนึ่งขึ้นมาให้ตัวเองเชิดแต่การที่ หลี่ จื้อเฉิงแพ้โดยง่าย

ทำให้ทุกอย่างผิดคาดไปหมด (นี่คือจากที่อ่านบทวิเคราะห์ของผู้รู้มาครับ)


เหตุที่ หลี่ จื่อเฉิง แพ้โดยง่าย อาจจะมาจากการที่บุกเข้าปักกิ่งได้แล้ว ความ

ทะเยอะทะยานของทหารบางส่วนที่ต้องการล้มราชสำนักหมดลงบางส่วน

กอบโกย โดยการปล้นบ้านเรือนชาวบ้านในปักกิ่งแทน (นิสัยโจรป่าเก่า)  

บางส่วนอยากกลับบ้าน (คนที่ติดตาม หลี่ จื้อเฉิงมาจากบ้านเกิดส่านซีที่เขาคิด

จะให้เป็นเมืองหลวงใหม่) บางส่วนหลังความสำเร็จแล้วก็ต้องการยศฐาบรรดา-

ศักดิ์ รวมไปทั้ง หลี่ จื้อเฉิงคงไม่คิดว่า อู๋ ซานกุ้ย จะชักนำต่างชาติเข้ามาเช่นนี้

ต่อให้แม่ทัพเก่งแค่ไหนถ้าเกิดความประมาทขึ้นมาแม้เพียงน้อย รวมไปถึงทหาร

ในกองทัพไม่มีใจจะรบ คนหลักแสนหลักล้านก็เหลือเพียงไม่กี่หมื่นได้ในพริบตา..


ปัจจุบัน จากเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ คนไม่น้อยประณาม อู๋ ซานกุ้ย ว่า คนขายชาติ 

และยกย่องให้ หลี่ จื้อเฉิงเป็นนักปฏิวัติที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์พรรค

คอมมิวนิสต์จีนนั้น ให้ความนับถือหลี่จื้อเฉิงไม่น้อยมีอนุสาวรีย์ของ หลี่จื้อเฉิง

เพื่อบันทึกวีรกรรมในการล้มล้างศักดินากดขี่ชาวจีนของต้าหมิงและเป็น

สัญลักษณ์ตัวแทนที่ใช้ชู้ขึ้นมาของการปฎิวัติประชาชน