รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 5

รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 5

   หน้าที่แล้ว >>> รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 4


สำหรับรายชื่อของโชกุนตระกูลโตกุกาวะ

12. โตกุกาวะ อิเอโยชิ : Tokugawa Ieyoshi บุตรชายคนที่ 2 ของโชกุนโตกุกาวะ

อิเอนาริ ซึ่งเกิดปีเดียวกันกับพี่ชายตางมารดาแต่พี่ชายได้เสียชีวิต ไปก่อนแล้ว

โชกุนอิเอนาริได้สละตำแหน่งให้ อิเอโยชิ เนื่องจากไม่สามารถบริหารงานต่อได้อีก

ในสมัยนี้ของโชกุนอิเอโยชิก็อยู่ภายใต้การนำของผู้ผู้นำในการปฏิรูปปีเท็นโป

(เป็นการจัดระเบียบสังคมที่เรียบง่ายลงตัวและเคร่งครัดมากขึ้น) ของ โรจู มิซูโนะ

ทาดากูนิ (โรจูคือตำแหน่งเป็นตำแหน่งขุนนางอาวุโสที่สูงที่สุดรองจากโชกุน )

นโยบายนี้คือการห้ามแต่งตัวหรูมีเครื่องประดับมากมายหรือห้ามการพิมพ์ภาพสี

(ซะอย่างงั้น)  จากสมัยก่อนของโชกุนอิเอนาริที่มีปัญหากับต่างชาติทำให้ยุค

ต่อมานั้นทัศนคติกับต่างชาติในชนชั้นปกครองรวมถึงชาวญี่ปุ่นค่อนข้างแย่ ทำให้มี

การกวาดล้างเหล่าขุนนางในบาคุฟุบางคนที่เข้าไปยุ่งเกี่ยวและสนใจในวิทยาการ

ต่างชาติตะวันตกมากเกินไป แต่การทำปฏิรูปเท็นโปนี้ก็ต้องเป็นจุดจบในอำนาจของ

มิซูโนะ ทาดากูนิ เช่นกันเนื่องจากมีการต่อต้านจากผู้คนจำนวนมากทำให้ความ

พยายามล้มเหลวส่งผลให้เขาต้องออกจากตำแหน่งเช่นกัน ในสมัยนี้นั้นมีการขู่โจมตี

จากอเมริกาด้วยเพื่อยอมให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศทำการค้า ใช้เรือรบเข้าบีบบังคับ ของ

พลเรือจัตวาเพอร์รี่ แต่ไม่นานนักโชกุนอิเอโยชิก็ถึงแก่อสัญกรรมลง และส่งต่อให้

ลูกชายอย่าง โตกุกาวะ อิเอซาดะเข้ามารับแทนในช่วงที่บ้านเมืองกำลังวุ่นวายไป

ด้วยภัยคุกคามจากต่างชาติ

13. โตกุกาวะ อิเอซาดะ : Tokugawa Iesada เข้ามารับตำแกน่งในช่วงที่ประเทศ

ได้รับภัยคุกคามสาหัสจากชาวต่างชาติ เจอปัญหามากมายทั้งเรื่องภายในกับจักรพรรดิ

และปัญหาภายนอก รวมถึงไดเมียวแคว้นรอบนอกที่เป็นคลื่นใต้น้ำอยู่ตลอดเวลา ดำรง

ตำแหน่งในปี ค.ศ. 1854  ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1858 มีเวลา

ขึ้นเป็นโชกุนอยู่เพียง 4 ปีเท่านั้นและมีอายุเพียง 34 ปีก็เสียชีวิตโดยไร้ทายาท แต่

ได้ตั้ง โตกุกาวะ อิเอโมชิ ญาติของตัวเองขึ้นเป็นโชกุนเอาไว้

14. โตกุกาวะ อิเอโมชิ หรือ โมจิ : Tokugawa Iemochi ขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุน

ในตอนอายุได้เพียง 12 ปี เท่านั้นในฐานะโชกุนที่ต้องมาอยู่ในเกตุการณ์วุ่นวายต่างๆ

ในประเทศทั้งภายในจากเหล่าไดเมียวปละภายนอกจากต่างชาติ รวมถึงการพูดกัน

เรื่องคืนอำนาจให้องค์จักรพรรดิอีกด้วย โตกุกาวะ อิเอโมชิ เป็นโชกุนได้ 8 ปี

วันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1866 ก็ถึงแก่อสัญกรรมลง มีอายุเพียง 20 ปีเท่านั้น

15. โตกุกาวะ โยชิโนบุ : Tokugawa Yoshinobu โชกุนคนสุดท้าย หลังการ

ปฏิรูปเมจิได้รับการแต่งตั้งยศเป็นเจ้าชาย โตกุกาวะ โยชิโนบุ ได้ถูกเลื่อนขึ้นมาเป็น

โชกุนอย่างกระทันหันหลังการจากไปของโตกุกาวะ อิเอโมชิ เขาเป็นโชกุนคนแรก

และคนเดียวที่ไม่ได้นั่งปกครองอยู่ที่เอโดะ เพราะเขาจะไม่มีโอกาสได้เหยียบย่าง

สู่ปราสาทเอโดะเลยตลอดสมัยแห่งการเป็นโชกุนเพราะในสมัยนี้มีการเตรียมกอง

กำลังและเกิดสงครามโบชิง ที่สู้กันระหว่าง รัฐบาลโชกุนโตกุกาวะ และ เหล่าเจ้า

แคว้นจาก แคว้นซัทสึมะ แคว้นโจชู และแคว้นโทสะเพื่อต่อต้านรัฐบาล โชกุน

โตกุกาวะ โยชิโนบุ จึงโดนบีบให้ลาออกจากตำแหน่งโชกัน และคืนอำนาจให้แก่

องค์จักรพรรดิ


     ภายหลังโตกุกาวะ โยชิโนบุและครอบครัวทั้งหมด ได้ย้ายกลับมาอยู่ที่เอโดะ

และอยู่ใช้ชีวิตในบั้นปลายอย่างสงบจนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน

ค.ศ. 1913 เวลา 16:10 น. ในรัชสมัยของจักรพรรดิไทโช (จักรพรรดิพระองค์ที่ 

123 ทรงปกครองจักรวรรดิญี่ปุ่นในฐานะสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น และพระ

ประมุขแห่งเกาหลี เป็นเวลา 14 ปี)

รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 4

รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 4

   หน้าที่แล้ว >>> รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 3


สำหรับรายชื่อของโชกุนตระกูลโตกุกาวะ

10. โตกุกาวะ อิเอฮารุ : Tokugawa Ieharu รับตำแหน่งโชกุนต่อมาจากโชกุน

อิเอชิเงะ ในสมัยของโชกุนอิเอฮารุนั้นเรียกว่า สมัยของทานูมะ เพราะคนสนิทซึ่งมี

อำนาจมากที่สุดในสมัยนี้คือ ทานุมะ โอกิสึงุ

เขาได้ทำการปฏิรูปเศรษฐกิจเสียใหม่ แต่ไปทำอท่าไหนไม่รู้ในสมัยนี้ถือว่ามีการ

ทุจริตมากที่สุดสมัยนึงเลยโดยใครที่หวังตำแหน่งหรือเข้ามาทำงานในบาคุฟุ

จะต้องมีติดสินบน ค่าน้ำใจให้กับเจ้าหน้าที่ หรือ ทานูมะด้วยตลอด เขากลายเป็น

ขุนนางที่ชั่วร้ายที่สุดในเอโดะไป ในทันใดจากการทุจิรตฉ้อโกง ของเขานั่นเอง

จบเรื่องทานูมะ ในสมัยที่โชกุนอิเอฮารุ ดำรงตำแหน่งนั้นได้เกิดเหตุการณ์ภัยพิบัติ

ครั้งใหญ่ขึ้น 2 ครั้งคือ


ไฟไหม้ครั้งใหญ่ปีเมวะ และทุพภิกขภัยปีเท็นเม การทำการติดต่อกับฮอลันดาใน

สมัยของอิเอฮารุนั้นทำให้ ศิลปวิทยาการตะวันตกนั้นเจริญรุ่งเรืองมากในญี่ปุ่น

เนื่องจากบุตรคนเดียวของอิเอฮารุนั้นได้เสียชีวิตไปตั้งแต่อายุ 18 รัฐบาลบาคุฟุจึงได้

หาผู้มาสืบทอดอำนาจ หรือบุตรบุญธรรมของโชกุนอิเอฮารุ จึงได้เลือก โตกุกาวะ

อิเอนาริ จากตระกูลสาขาของโตกุกาวะ สาขาฮิโตะสึบาชิ ขึ้นมาแทน

11. โตกุกาวะ อิเอนาริ : Tokugawa Ienari เนื่องจากไม่ใช่บุตรโชกุนคนก่อน

โดยแท้ การบริหารงานส่วนใหญ่ในสมัยของโชกุนอิเอนาริ นั้นก็ต้องตกอยู่ในมือของ

ขุนนางรวมถึงการก่อกบฏจากที่ต่างๆเช่น ที่ฮอกไกโดของชาวไอนุ  กบฏของโอชิโอะ

เฮฮะจิโร่ อำนาจการบริหารก็ตกไปอยู่กับขุนนางเสียหมด รวมถึงการมาแหย่เล่นๆของ

ต่างชาติเพื่อต้องการให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศ รัสเซียเพื่อบีบให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศผ่านทาง

ฮอกไกโดและเกาะใกล้เคียง แต่ก็ยังไม่สำเร็จ อังกฤษที่เอาเรือรบเข้ามาบุกเมืองท่า

เป็นเหตุให้บาคุฟุออกกฏหมายขับไล่ต่างชาติออกไป และสังหารเรือต่างชาติและ

ชาวต่างชาติทันทีเมื่อพบเห็นยังมีเหตุการณ์มอร์ริสัน ที่เรือรบมอร์ริสันของอเมริกา

เข้ามาเทียบท่าที่แคว้นซัทซึมะ ญี่ปุ่นได้ทำการตอบโต้อย่างรุนแรงออกไป


อ่านต่อหน้าถัดไป >>> รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 5


อ่านต่อได้ในหน้าถัดไปเลยครับสำหรับ รายชื่อโชกุนของตระกูลโตกุกาวะ

รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 3

รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 3 

   หน้าที่แล้ว >>> รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 2


สำหรับรายชื่อของโชกุนตระกูลโตกุกาวะ

8. โตกุกาวะ โยชิมูเนะ : Tokugawa Yoshimune ได้ชื่อว่าเป็นโชกุนที่ยิ่งใหญ่เป็น

อันดับสองในสมัยเอโดะ รองมาจากผู้ก่อตั้งอย่าง อิเอยาสุ เป็นโชกุนที่มาจากตระกูล

สาขาของโตกุกาวะ เป็นไดเมียวแห่งแคว้นคาซูราโนะ เป็นเหลนของปฐมโชกุนอิเอยาสุ

ชื่อเก่าตอนรับตำแหน่งไดเมียวคือ โตกุกาวะ โยริมาสะ  และหลังจากพี่ชายที่เป็นเจ้า

แคว้นคิอิเสียชีวิตลง โตกุกาวะ โยริมาสะ ก็กลับเข้ามารับตำแหน่งไดเมียวแห่งคิอิแทน

โดยเปลี่ยนชื่อเป็นโตกุกาวะ โยชิมูเนะ การไม่มีทายาทเพราะถึงแก่อสัญกรรมตั้งแต่ยัง

เด็กของ โชกุนอิเอสึงุ ทำให้ตระกูลโตกุกาวะสาขาหลักจบสิ้นลง ทางบาคุฟุจึงได้

ตัดสินใจเลือก โยชิมูเนะมาเป็นโชกุนแทน

   พอเข้ามาเป็นโชกุน อีตา อาราอิ ฮากุเซกิ ผู้สำเร็จราชการในสมัยโชกุนอิเอสึงุและ

คนสนิทของโชกุนอิเอโนบุ ไปให้พ้นๆและเอาพวกของตัวเองที่คิอิ เข้ามาทำงานแทน

ในสมัยนี้ของโยชิมูเนะนั้นได้จัดการบ้านเมืองหลายๆด้านเป็นอย่างดีคือการแก้ไข

ปัญหาเศรษฐกิจและสังคมของญี่ปุ่น เรียกว่า การปฏิรูปปีเคียวโฮ

9. โตกุกาวะ อิเอชิเงะ : Tokugawa Ieshige เป็นบุตรชายคนโตของโชกุนโตกุกาวะ

โยชิมูเนะ มีความพิการทางการพูด เขาขึ้นมาพร้อมการไม่ยอมรับเพราะไม่สามารถ

สื่อสารกับ บรรดาขุนนางใน บาคุฟุได้ เหล่าขุนนางในรัฐบาลบาคุฟุจึงเสนอให้

โตกุกาวะ มุเนตาเกะ ขึ้นมาเป็นโชกุน แต่โชกุนคนก่อนก็ไม่ยอมสนับสนุน อิเอชิเงะ

เต็มที่และขับ มุเนตาเกะออกจากอำนาจไปให้พ้น โยชิมูเนะจึงสละตำแหน่งโชกุน

ก่อนเวลาให้อิเอชิเงะขึ้นแทนเพื่อตัวเองจะเป็นพี่เลี้ยงในภายหลัง จนในที่สุด

โยชิมูเนะก็เสียชีวิตลง

   อิเอชิเงะจึงเข้ามากุมอำนาจด้วยตัวเองอย่างเต็มที่แต่ด้วยความพิการทำให้เขานั้น

ไม่สามารถบริหารงานได้ดีนักจึงต้องมอบอำนาจการปกครองให้คนสนิมคือ

โอโอกะ ทาดามิสึ ซึ่งเป็นขุนนางเพียงคนเดียวที่สามารถสื่อสารกับเขาได้คอยสำเร็จ

ราชการแทน ในยุคนี้เองที่ บาคุฟุกลับมามีการทุจริตฉ้อฉล กันอย่างกว้างขวางอีก

จนถึงช่วงท้ายของ ทาดามิสึเสียชีวิตลง ทำให้ไม่มีใครสามารถสื่อสารกับ โชกุน

อิเอชิเงะได้อีก เขาจึงสละตำแหน่งให้ลูกชายขึ้นแทนคือ โตกุกาวะ อิเอฮารุ เป็น

โชกุนคนที่ 10

อ่านต่อหน้าถัดไป >>> รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 4


อ่านต่อได้ในหน้าถัดไปเลยครับสำหรับ รายชื่อโชกุนของตระกูลโตกุกาวะ

รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 2

รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 2 

   หน้าที่แล้ว >>> รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 

สำหรับรายชื่อของโชกุนตระกูลโตกุกาวะ

5. โตกุกาวะ สึนะโยชิ : Tokugawa Tsunayoshi เมื่อขึ้นสู่อำนาจแล้วยังมีตำแหน่ง

ไทโร คือไทโรฮอตตะ มะสะะโตชิ (เป็นคนสนับสนุนโชกุนให้ขึ้นตำแหน่งเองด้วย) 

แต่การมีอำนาจอยู่มากทำให้ โชกุนไม่สะดวกอย่างแรงท่านโชกุนเลจัดการให้คนสนิท

ของตัวเองเข้ามามีอำนาจในบาคุฟุมากขึ้น จนเกิดการลอบสังหาร ไทโร ฮอตตะ ขึ้น

ก็ไม่รู้สินะใครทำ ฮ่าๆ โชกุนเลยหายใจคล่องไม่มีใครมาหายใจลดต้นคอคานอำนาจ

อยู่ โชกุนเป็นคนเข้มงวดมา มักลดอำนาจของฟุไดไดเมียวและตำแหน่งอื่นๆของ

รัฐบาลบาคุฟุลง แล้วสนับสนุนพวกตัวเองในระบบอุปถัมภ์ขึ้นมามากขึ้น ใครทำผิด

อะไรก็อาจจะโดนยึดตำแหน่งยึดที่ดินกันเลย ที่ดินแว่นแคว้นที่โดนยึกก็เอามาขึ้น

ตรงต่อ บาคุฟุ เสียหมด


   โชกุนเกิดปีจอ จึงเชื่อว่าการดูแลสุนัขทำให้ตนอายุยืนเลยจัดการออกกฏหมาย

ห้ามการทำร้ายสัตว์โดยเฉพาะสุนัขในเมืองเอโดะ และการช่วยเหลือสุนัขที่ไม่มี

เจ้าของ  แต่กลับร้ายตรงที่ สุนัขเพิ่มจำนวนมากขึ้นและสุขภาพของคนในเมืองกลับ

แย่ลงซะงั้น ชาวเอโดะจึงไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่และทำให้โชกุน สึนะโยชิ

ได้รับฉายาว่า  โชกุนสุนัข ... เอิ่ม


- สมัยเง็นโระกุ เป็นสมัยที่ศิลปวัฒนธรรมเอโดะเจริญรุ่งเรืองที่สุด  และทุจริตฉ้อฉล

ที่สุด โดยเฉพาะในบาคุฟุ ทำให้เกิดการแก่งแย่งชิงดี เตะตัดขาเข่าลอยกัน

(กลั่นแกล้งทางการเมือง) จนเกิดตำนานโรนินขึ้น อย่าง สี่สิบเจ็ดโรนิน 47 นั่นแหละ

ก็เป็นผลพวงจากการ แย่งชิงและกลั่นแกล้งกันของชนชั้นปกครองในบาคุฟุ

6. โตกุกาวะ อิเอโนบุ : Tokugawa Ienobu บุตรบุญธรรมของโตกุกาวะ สึนะโยชิ

(สึนะโยชิไม่มีทายาทเลยเอาบุตรของ โตกุกาวะ สึนาชิเงะ) มาเป็นบุตร โตกุกาวะ

สึนาชิเงะ (พี่ชาย) มาเป็นทายาท ทำให้ อิเอโนบุ ได้ขึ้นเป็นโชกุนในปี 1709 และ

ได้จัดการถ่ายอำนาจปลดกลุ่มผู้มีอำนาจเก่าในสมัยของ สึนะโยชิปลดลง หลังจาก

เป็นโชกุนได้ 3ปี อิเอโนบุก็ถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1712 โดยมีบุตรชายของตนคือ

โตกุกาวะ อิเอสึงุ วัย 3 ขวบขึ้นแทน

7. โตกุกาวะ อิเอสึงุ : Tokugawa Ietsugu ขึ้นเป็นโชกุนตั้งแต่ยังเด็กมากๆ เพียง

3 ขวบ โดยมีขุนนางคนสนิทของโชกุน อิเอโนบุ คือ อาราอิ ฮากุเซกิ และ มานาเบะ 

อากิฟุสะ ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทน โชกุนอิเอสึงุ ถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1716

หลังจากขึ้นเป็นโชกุนได้เพียง 4 ปีแน่นอนว่ายังไม่มีทายาท ทำให้ตระกูลโตกุกาวะ

สาขาหลักต้องจบลง


อ่านต่อหน้าถัดไป >>> รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 3


อ่านต่อได้ในหน้าถัดไปเลยครับสำหรับ รายชื่อโชกุนของตระกูลโตกุกาวะ

รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย)

รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย)

  โชกุนสายโตกุกาวะ  ที่ควบคุมการบริการงานโดยบาคุฟุ*ในยุคเอโดะ*

นั้นมีทั้งหมด 15 คนโดยปฐมโชกุน (โชกุนคนแรกของ ตระกูลโตกุกาวะ) คือ

โตกุกาวะ อิเอยาสุ ผู้ก่อตั้งเอะโดะบาคุฟุเป็นไดเมียวคนหนึ่งที่สำคัญ เขาปราบปราม

คู่แข่งโดยใช้กำลังทหารเข้าควบคุมและทำสงครามเซะกิงะฮะระและได้แต่งตั้งตนเอง

ขึ้นเป็นโชกุน ของตระกูลโตกุกาวะปกครองญี่ปุ่นแต่นั้นมา

1. โตกุกาวะ อิเอยาสุ : Tokugawa Ieyasu ไดเมียวคนหนึ่งที่สำคัญ เขาปราบปราม

คู่แข่งรวบรวมผู้คนเข้าทำศึกและชนะในศึกเซะกิงะฮะระจึงได้เป็นโชกุนปกครอบญี่ปุ่น

ในค.ศ. 1603 โดยมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองเอโดะ ในเวลาต่อมา 2 ปีหลังได้

ค.ศ. 1605 อิเอยาสุ ได้สละอำนาจลงจากตำแหน่งโดยให้บุตรชายของตน โตกุกาวะ

ฮิเดทาดะ ขึ้นมาเป็นโชกุนแทน แต่อำนาจต่างๆก็ยังอยู่ที่อิเอยาสุ อยู่ดี

2. โตกุกาวะ ฮิเดทาดะ : Tokugawa Hidetada ขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุนในวัย 26 ปี

แต่ไม่ได้มีอำนาจมากนักในช่วงแรก พอมีอำนาจมากขึ้นในช่วงกลางก็สามารถขยาย

อำนาจออกไปได้อย่างกว้างขวางและได้ลงจากอำนาจในวัย 44 ปีสละตำแหน่งให้แก่

โตกุกาวะ อิเอมิสึ และยังมีอำนาจดั่งเช่นที่บิดา อิเอยาสุ เคยทำ

3. โตกุกาวะ อิเอมิสึ : Tokugawa Iemitsu ขึ้นเป็นโชกุนคนใหม่ขณะอายุได้เพียง

19 ปี โดยมีบิดาโชกุนคนก่อนคุมอำนาจอยู่เบื้องหลังเมื่อโชกุนคนก่อนสิ้น อสัญกรรมลง

ก็มีอำนาจขึ้นมา ในวัย 28 ปี เมื่อมีอำนาจแล้วท่านก็สั่งประหารน้องชายแท้ๆของท่านที่

พยายามลอบสังหารท่านแต่ไม่สำเร็จในยุคนี้มีเหตุกบฏ ชิมาบาระ ซึ่งเกี่ยวกับการแพร่

เข้ามาของศาสนาคริสต์ในยุคบิดาของท่านตั้งแต่ยุคโชกุนคนก่อน ทางรัฐบาลโชกุน

สามารถจัดการกับกบฏไว้ได้และประหารชาวบ้านที่เป็นกบฏนางาซากิ และยังได้เกิด

นโยบายปิดประเทศ เนื่องจากเรื่องกบฏ ที่มีศาสนาคริสต์และชาวต่างชาติเข้ามาเกี่ยว

ข้องอย่างมาก ทำให้ อิเอมิสึนั้นมีทัศนคติที่ไม่ดีนักต่อต่างชาติที่เข้ามาวุ่นวาย จึงได้


ออกกฏหมายปิดประเทศขึ้นมาหลายครั้ง ในเรื่องต่างๆ ทั้งการเข้าออก


- ห้ามคนญี่ปุ่นที่อาศัยนอกประเทศเกิน5 ปีกลับเข้ามา


- ให้เรือสินค้าจีนและฮอลันดา สามารถเทียบท่าที่ นางาซากิได้เท่านั้นห้ามชาวญี่ปุ่น

ที่เดินทางออกนอกประเทศไปกลับเข้ามาอีก


- เนรเทศชาวโปรตุเกส ที่ไม่ใช่พ่อค้าทั้งหมดไปที่มาเก๊าส่วนที่เป้นพ่อค้าให้อยู่ที่

นางาซากิและเดจิมะ


- ห้ามเรือโปรตุเกสมาเทียบท่าที่ญี่ปุ่นอีกต่อไป


ท่านโชกุนอิเอมิสึ ได้ถมทะเลขึ้นมาเป็นเกาะที่ริมทะเลเมืองนางาซากิ เรียกว่าเกาะเดจิมะ

"เกาะทางออก" เอาไว้เป็นสถานีการค้ากับฮอลันดา

4. โตกุกาวะ อิเอสึนะ : Tokugawa Ietsuna ในสมัยนี้หลังจากที่ โชกุนอิเอมิสึเสีย

ชีวิตไปก็ได้เกิดกบฏกลุ่มโรนิน*นำโดย  มารูบาชิ ชูยะ ที่เป็นยบุตรชายของอดีตไดเมียว

แห่งเกาะชิโกกุ และ ยูอิ โชเซ็ตสึ ผู้ที่มีความหลงไหลใน บุรุษผู้ยิ่งใหญ่ในยุคเดียวกับ

โอดะ โนบุนางะ คือ โทโตมิยะ ฮิเดโยชิ ที่ก้าวจากตระกูลต่ำศักดิ์ขึ้นมาครอง อำนาจ

เหนือญี่ปุ่นได้ (แต่มันนานมาแล้วก่อนพวกนี้จะขึ้นมาซะอีก) ทั้ง 2และพวกได้วางแผน

การกบฏต่อรัฐบาลบาคุฟุของ โตกุกาวะ ในเอโดะ วางแผนไว้ว่าจะเผาเมืองเอโดะ และ

จัดการรวบอำนาจเกียวโต (ที่อยู่ขององค์จักรพรรดิ) รวมไปถึงที่โอซาก้า (น่าจะเป็นใน

เชิงสัญลักษ์ เพราะฮิเดโยชิ เคยมีปราสาทอยู่ที่นั่น) แต่ก็ตามที่รู้ๆกันทั้ง 2 และพวก

ถูกจับได้เสียก่อน ทาง ยูอิ โชเซ็ตสึ ก็ทำเซ็ปปุกุ(ฮาราคีรี)*ตัวเองหนีความผิดตาย

ส่วน มารูบาชิ ชูยะ ก็โดนตัดสินประหารชีวิตเรียกเหตุการณ์นั้นว่า เหตุการณ์ปีเคอัง


- ยังมีกบฏ ชาวไอนุ เป็นชนพื้นเมืองในแคว้นมาซึมาเอะบนเกาะฮอกไกโดในประเทศ

ญี่ปุ่น

    อิเอสึนะเป็นคนอ่อนแอ(ร่างกาย) สุขภาพไม่ค่อยจะดี จึงไม่มีบุตรทำให้การสืบ

เชื้อสายโชกุนคนต่อไปจึงไปตกอยู่ที่ โตกุกาวะ สึนะโยชิ น้องชายต่างมารดาของ

เขาแทน


อ่านต่อหน้าถัดไป >>> รายชื่อโชกุน โตกุกาวะ (โชกุนตระกูลสุดท้าย) 2


อ่านต่อได้ในหน้าถัดไปเลยครับสำหรับ รายชื่อโชกุนของตระกูลโตกุกาวะ