แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ประเทศจีน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ประเทศจีน แสดงบทความทั้งหมด

เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ( Xinjiang )

 


เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ( Xinjiang )



เป็นเขตปกครองตนเองของสาธารณรัฐประชาชนจีน (PRC) ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ


ของประเทศที่เป็นจุดตัดระหว่างเอเชียกลางและเอเชียตะวันออก 


เป็นเขตปกครองระดับจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดของจีนตามพื้นที่


เป็นเขตการปกครองประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับ 8 ของโลก


มีพื้นที่มากกว่า 1.6 ล้านตารางกิโลเมตร (620,000 ตารางไมล์) 


คิดเป็นประมาณหนึ่งในหกของพื้นที่จีนมีประชากรประมาณ 25 ล้านคน 


ซินเจียงมีพรมแดนติดกับประเทศอัฟกานิสถาน อินเดีย คาซัคสถาน คีร์กีซสถาน 


มองโกเลีย ปากีสถาน รัสเซีย และทาจิกิสถาน


เทือกเขาคาราโครัม(Karakoram) คุนหลุน(Kunlun) และเทียนซาน(Tian Shan)


ครอบคลุมพรมแดนส่วนใหญ่ของเขตปกครองซินเจียง


เส้นทางสายไหมทอดผ่านดินแดนจากทางตะวันออกไปยังพรมแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือ


ประวัติศาสตร์ที่ได้รับการบันทึกไว้อย่างน้อย 2,500 ปี ผู้คนและอาณาจักรต่างๆ มากมายได้


ควบคุมดินแดนทั้งหมดหรือบางส่วน ในศตวรรษที่ 18 ตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ชิง


ต่อมาสาธารณรัฐจีน ตั้งแต่ปี 1949 และสงครามกลางเมืองจีน ดินแดนนี้เป็นส่วนหนึ่งของ


สาธารณรัฐประชาชนจีน ซินเจียงเป็นแหล่งน้ำมันและแร่ธาตุสำรองในปริมาณมหาศาล 


และปัจจุบันซินเจียงเป็นภูมิภาคที่ผลิตก๊าซธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดของจีน 


ปริมาณสำรองคิดเป็นเกือบหนึ่งในสามของปริมาณสำรองที่ดินทั้งหมด


เขตปกครองตนเองได้รับการจัดระเบียบใหม่จากมณฑลซินเจียงและก่อตั้งขึ้นในปี 1955 


โดยมีเมืองหลวงคืออุรุมชี 


ลักษณะภูมิอากาศที่มีอุณหภูมิสูงในฤดูร้อน อุณหภูมิระหว่างกลางวันและกลางคืนแตกต่างอย่างมาก


ซินเจียงสามารถผลิตผลไม้คุณภาพสูงได้หลากหลาย เช่น มะเขือเทศ แคนตาลูป ทับทิม องุ่น เป็นต้น


เป็นฐานการผลิตฝ้ายคุณภาพสูงที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน 


ซินเจียงเป็นที่ตั้งของกลุ่มชาติพันธุ์ 56 กลุ่มและกลุ่มชาติพันธุ์ถาวร 19 กลุ่ม รวมถึงอุยกูร์ ฮั่น คาซัค ฮุย 


คีร์กิซ มองโกเลีย ซีเบ ทาจิกิสถาน ตงเซียง ฯลฯ 


ที่มาชื่อตั้งจาก ซิน (新, xīn) ("ใหม่") เจียง (疆, jiāng) ("แนวพรมแดน" หรือ "ชายแดน")


แปลว่า "พรมแดนใหม่" หรือ "ดินแดนใหม่" 


1 ตุลาคม ในปีพ.ศ. 2498 (1955) มณฑลซินเจียงได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น "เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์"






พระนามจักรพรรดิ ราชวงศ์ถัง (ฮ่องเต้กษัตริย์จีน)




พระนามจักรพรรดิ ราชวงศ์ถัง


พระนามจักรพรรดิ ราชวงศ์ถัง (ฮ่องเต้กษัตริย์จีน)

   ชื่อเท่ๆ ดูดีๆวันนี้เรามาดูว่าพระนามของจักรพรรดิแต่ละพระองค์ของราชวงศ์ถัง นั้นมี

พระองค์ใดบ้าง ราชวงศ์ถังมีฮ่องเต้ปกครองกี่พระองค์ราชวงศ์ถังปกครองแผ่นดินจีน

คริสต์ศตวรรษที่ 7 - 10 หรือในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12 - 15 ปีพ.ศ. 1161 - 1450 เป็น

เวลา 289 ปีแบ่งเป็น 2 ช่วงคือ ราชวงศ์ถัง และ ฟื้นฟูราชวงศ์ถัง เพราะไปสะดุดตรงช่วง

ราชวงศ์ราชวงศ์โจว(อู่โจว) ของพระนางบูเช็กเทียนสตรีพระองค์เดียวในประวัติศาสตร์จีน

ที่ได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนทรงสถาปนาราชวงศ์ของพระนางเอง จึงต้องยกไว้และต่อมา

หลังจากสมัยของพระนางก็ได้มี การฟื้นฟูราชวงศ์ถังขึ้นมาใหม่ รวมทั้งสิ้น ราชวงศ์ถังมี

ฮ่องเต้ หรือองค์จักรพรรดิทั้งสิ้น 21 พระองค์ 23 รัชสมัย


1. จักรพรรดิถังเกาจู่ : มีพระนามเดิมว่า หลี่ยวน เมื่อราชวงศ์สุยใกล้ล่มสลายลง

หลี่ยวน ที่รักษาแดนไท่หยวน จึงประกาศตัวเป็นอิสระต่อราชสำนักและสามารถเข้า

ยึดครองนครฉางอันเป็นฐานที่มั่น และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิถังเกาจู่

ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถังเมื่อพระชนม์ได้ 52 พรรษา

จักรพรรดิ ราชวงศ์ถัง
จักรพรรดิถังไท่จง : หรือหลี่ซื่อหมิน
2. จักรพรรดิถังไท่จง : หรือหลี่ซื่อหมิน ในยุคของพระองค์นั้นเป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุด

ของราชวงศ์ถังเลยทีเดียว สามารถรวบรวมดินแดนแผ่นดินให้เป็นปึกแผ่นการปกครอง

เป็นไปได้ด้วยดี มีการถามความเห็นโต้แย้งความเห็นฮ่องเต้ได้อย่างเสรีไม่มีความผิด

แต่ห้ามไม่ให้มีการไปพูดลับหลังเพราะให้มีสิทธิ์โต้แย้งต่อหน้าพระพักต์ได้แล้วก็ควรจะ

พูดตรงนั้น ถ้าใครมีการไปนินทาว่าร้ายหรืออะไรลับหลังแล้วโดนจับได้พระองค์ก็จะ

ทรงลงพระอาญา เพราะถือว่าให้ได้วิจารณ์ได้อย่างเปิดเผยแล้วกลับไม่ทำแต่ไปทำ

ลับหลังพระองค์จงต้องโดนลงโทษให้เข็ดหลาบ


3. จักรพรรดิถังเกาจง : ถังไท่จงพระราชบิดาทรงเลือกองค์ชายหลี่จื้อเป็นรัชทายาท

แทน รัชทายาทหลี่เฉิงเฉียน และ วุ่ยหวังหลี่ไท่ ที่แย่งชิงอำนาจกันจึงโดนปลดจาก

รัชทายาทส่วน วุ่ยหวังหลี่ไท่ โดนถอดยศเป็นสามัญชน รัชกาลของพระองค์ส่วนใหญ่

จะยุ่งกับการแก้ไขปัญหาในวังหลังเสียมาก


4. จักรพรรดิถังจงจง : เมื่อพระบิดา คือฮ่องเต้ถังเกาจง สิ้นพระชนน์ พระนาง

บูเช็กเทียนมารดาของพระองค์ก็ได้ยึดอำนาจไว้แล้วตั้งพระองค์ขึ้นเป็น จักรพรรดิ

แต่ให้หลัง 1 ปีก็โดนพระมารดาปลดลงแล้วตั้งให้พระอนุชาของพระองค์ คือ

จักรพรรดิถังรุ่ยจง ครองราชย์ต่อไป


5. จักรพรรดิถังรุ่ยจง  : พระนามเดิมว่า หลี่ตั้น เมื่อ จักรพรรดิถังจงจง พระเชษฐา

ถูกพระราชมารดาปลดออกจากราชสมบัติ พระนางบูเช็กเทียนก็ตั้งพระองค์ให้ขึ้น

ครองราชย์แทนแล้วก็เหมือนคนพี่อย่าง ถังจงจง เพราะถังรุ่ยจงก็โดนปลดอีกหลัง

จากครองราชย์ได้ไม่ถึง 1 ปี เพราะอำนาจที่แท้จริงอยู่ที่พระนางบูเช็คเทียน


6. จักรพรรดิถังจงจง : จักรพรรดิถังจงจงได้ขึ้นครองราชย์เป็นครั้งที่ 2 หลังจากที่

ปลดไปเพราะพรนางบูเช็กเทียนที่ครองราชย์สถาปนาราชวงศ์โจวทรงสละราชสมบัติ

ด้วยวัย 85 ปี


7. จักรพรรดิถังชาง : ชางตี้ พระโอรสในจักรพรรดิถังจงจงเมื่อพระราชบิดาสวรรคต

ในปีค.ศ. 710พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเมื่อพระชนม์เพียง 15 พรรษาแต่

ครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็ทรงถูกปลดและสวรรคตเมื่อพระชนม์เพียง19พรรษาในปี

ค.ศ. 714


8. จักรพรรดิถังรุ่ยจง : ได้กลับมาทรงราชย์อีกครั้ง แต่ถังรุ่ยจงทรงครองราชย์ได้

เพียง 2 ปี ก็สละราชสมบัติให้องค์ชายขึ้นทรงราชย์เป็น จักรพรรดิถังเสวียนจง


9. จักรพรรดิถังเสฺวียนจง : หลังจากครองราชย์ต่อจากพระบิดาก็ทรงกวาดล้าง

อำนาจเก่า ปราบขุนนางกังฉิน (เหมือนจะดี) แต่เมื่อพระองค์รับสนมซึ่งได้ชื่อว่า

4 ยอดหญิงงามแห่งแผ่นดินจีน (บ้างก็บอก นางล่มเมือง) เท่านั้นแหละครับไม่ทรง

ปฏิบัติงานราชกิจอะไรเลย ลุ่มหลงแต่นางสนุมกุ้ยเฟย จนบ้านเมืองอ่อนแอหนำซ้ำ

ยังให้ญาติๆของ หยางกุ้ยเฟยเข้ามารับราชการโกงบ้านกินเมืองกระจุยกระจายใช้

อำนาจกร่างไปทั่วจนขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ไม่พอใจบุกเข้ายึดพระราชวังถังเสวียนจง

และหยางกุ้ยเฟยจึงต้อง อพยพย้ายหนีไปที่อื่นแต่ก็โดนตามทัน เหล่าทหารบังคับ

ให้หยางกุ้ยเฟยฆ่าตัวตายเพื่อลดความแค้นแก่ทหารและสนับสนุนหลี่เฮิงให้ขึ้นเป็น

จักรพรรดิถังซู่จง (นับจากสมัยของพระองค์ก็เข้าสู่ความตกต่ำของราชวงศ์ถังไป

เรื่อยๆ)


10. จักรพรรดิถังซู่จง : ขึ้นครองราชย์แทนจักรพรรดิถังเสวียนจง พระราชบิดาที่ถูก

เหล่านายทหารและขุนนางข้าราชการโค่นราชบัลลังก์ ในรัชกาลนี้มีกบฏอันลู่ซันตลอด

รัชกาลของเขานั้นอำนาจทั้งหมดตกอยู่ที่หลี่ ฝู่กั๋ว ขันทีมีชื่อ


11. จักรพรรดิถังไต้จง : ทรงขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 762 (พ.ศ. 1305) เป็นจักรพรรดิ

ที่อ่อนแอและไร้อำนาจ เพราะอำนาจทั้งหมดอยู่ในกำมือของขันทีหลี่ฝู่กั่วจักรพรรดิ

ถังไต้จงสวรรคตลงในปี ค.ศ. 779 (พ.ศ. 1322) ครองราชย์ได้ 17 ปี ขณะพระชนม์

ได้ 53 พรรษา


12. จักรพรรดิถังเต๋อจง : ทรงครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา ถังไต้จง ในปี ค.ศ. 779

(พ.ศ. 1312) ทรงครองราชย์ยาวนานที่สุดเป็นอันดับ 3 ในราชวงศ์ถังคือ 26 ปี


13. จักรพรรดิถังชุนจง : ทรงครองราชย์เพียง 6 เดือน ก็สละราชสมบัติให้องค์

รัชทายาทหลี่ซุน เนื่องจากทรงมีปัญหาเรื่องพระสุขภาพ


14. จักรพรรดิถังเสียนจง : พระองค์ทรงควบคุมอำนาจต่างๆโดยเฉพาะการทหาร

จากผู้ว่ามาไว้ที่พระองค์เองและราชสำนัก กวาดล้างอำนาจเก่าๆ ที่มีอยู่ให้อำนาจ

กลับมาอยู่ที่ราชสำนักแต่เหมือนเดิม ช่วงขันทีรุ่งเรืองอำนาจของราชสำนักที่พระองค์

นำกลับมา ตกอยู่ในมือขันทีชั่วซะเยอะ ต่อมาจักรพรรดิเสียนจงก็ถูกลอบปลงพระชนม์

โดยขันทีนามว่าเฉินหงจี ขณะพระชนม์ได้ 42 พรรษา


15. จักรพรรดิถังมู่จง : พระราชโอรสในจักรพรรดิถังเสียนจง ในสมัยของพระองค์นั้นมี

การทุจริตโกงกินกันเป็นอย่างมากส่งผลต่อความเป็นอยู่ของราษฎร รวมไปถึงสภาพ

เศรษฐกิจที่ย่ำแย่ลงไปเรื่อยๆ


16. จักรพรรดิถังจิงจง : โอรสองค์โตในจักรพรรดิถังมู่จงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาขณะ

พระชนม์เพียง15พรรษาแต่ทรงครองราชย์ได้เพียง2ปี ก็ถูกปลงพระชนม์โดยขันทีชื่อ

หลิวเคอหมิง (จะเห็นได้ว่าหลังจากสมัยของถังเสวียนจง ขันทีจะมีบทบาทมากมีอำนาจ

มากเนื่องจากกษัตริย์และบ้านเมืองอ่อนแอ) ทำให้ราชวงศ์ค่อยๆอ่อนแอตามไปด้วย


17. จักรพรรดิถังเหวินจง : พระราชโอรสองค์ที่สองในสมเด็จพระจักรพรรดิมู่จง


18. จักรพรรดิถังหวู่จง :


19. จักรพรรดิถังซวนจง : เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิถังเสียนจง เป็นพระอนุชา

ของจักรพรรดิถังมู่จง ครองราชย์สืบต่อจาก จักรพรรดิถังหวู่จง พระราชนัดดา


20. จักรพรรดิถังยี่จง :


21. จักรพรรดิถังซีจง : เป็นสมัยที่ราชวงศ์ถังอ่อนแอเป็นอย่างมากโดนกบฏหวงเฉา ลุกฮือ

แต่ได้จูเหวียนจง ทำให้อำนาจทั้งหมดตกอยู่ที่จูเหวียน (ซึ่งต่อมาเขาก็ได้เป็นปฐมกษัตริย์

แห่งเหลียงยุคหลัง)


22. จักรพรรดิถังเจาจง : แน่นอนในสมัยพระองค์ทรงตกอยู่ในอำนาจของจูเหวียนจง

(ตั้งแต่สมัยจักรพรรดิถังซีจง) พระองค์จึงจำเป็นต้องยืมอำนาจของจูเหวียนให้มาปราบขันที

ที่มีอำนาจต่อเนื่องมาตั้งแต่หลังยุคของ ถังเสวียนจงจนปราบได้ราบคาบแต่ในปีถัดมา

 ถังเจาจงทรงถูกสังหารโดยจูเหวียนจง (น่าจะมาจากที่จูเหวียนจงไม่ต้องมาคานอำนาจกับ

ขันทีแล้วเพราะมีอำนาจเต็มที่กว่าแต่ก่อนมาก)


23. จักรพรรดิถังไอ : หรือจักรพรรดิไอตี้ เขาถูกจูเหวียนจง ตั้งขึ้นมาตอนพระชนม์เพียง

13 พรรษา เพื่อเป็นฮ่องเต้หุ่นเชิดของเขา ต่อมาทรงครองราชย์ได้เพียง 3 ปีใต้อำนาจ

ของ จูเหวียนจง  จักรพรรดิไอตี้ ก็โดนปลด เมื่อพระชนม์เพียง 16 พรรษา จูเหวียนจง

ได้ตั้งราชวงศ์โฮ่วเหลียงขึ้น ทำให้ราชวงศ์ถังล่มสลายลงไปในที่สุด

** ถึงราชวงศ์ถังจะยิ่งใหญ่อยู่ช่วงนึงแต่ก็ไม่ได้แข็งแกร่งมาตลอดในช่วงยุคหลังๆนั้น

ก็ไม่มีอะไรโดดเด่น การสร้างกำแพงเมืองจีนต่อเนื่องจึงไม่มีในยุคนี้จนไปถึงยุคของ

ราชวงศ์ซ้องก็ไม่ได้ ทำการต่อเติมในจุดของกำแพงเมืองจีน มาต่อเติมก็ช่วงเด่นๆหลักๆ

คือในราชวงศ์หมิงอีกที (เกร็ดเล็กน้อยจ้า) ส่วนเจดีย์กระเบื้องเคลือบนานกิง ก็สร้างใน

ยุคของราชวงศ์หมิงเช่นกัน ราชวงศ์หมิงเป็นราชวงศ์สุดท้ายของชาวฮั่นด้วยนะจ๊ะ

ก่อนจะโดนแมนยูเอ้ย แมนจูยึดครอง ปละกลายเป็นราชวงศ์ชิง




ประวัติศาสตร์จีน




ประวัติศาสตร์จีน


   ประวัติศาสตร์จีน หน้านี้เป็นหมวดของประวัติศาสตร์จีน เราจะพยายามรวบ

รวมเหตุการณ์เรื่องราว ที่เกี่ยวกับประเทศจีน ในประวัติศาสตร์ที่เป็นอดีต ที่น่าสนใจมา

ให้ผู้อ่านได้ลองอ่านหรือเรื่องราวที่คิดว่าน่าจะเอามาแนะนำที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์จีน

มาให้ ท่านผู้อ่านได้ติดตามกันครับ เพราะประวัติศาสตร์เรื่องราวในอดีตของจีนนั้นมีสิ่ง

ประวัติศาสตร์จีน




















19.

20.

>>> หน้าถัดไป

ถ้ามีบทความเกิน 20  จะขึ้นบรรทัดใหม่ในหมวดหมู่ประวัติศาสตร์จีนนี้ ก็จะขึ้นหน้าใหม่

ให้ครับ




เขตปกครองตนเองมณฑลของจีน






เขตปกครองตนเองมณฑลของจีน


เขตปกครองตนเองและมณฑลจีนรวมไปถึงเขตปกครองพิเศษของจีนทั้งหมด 33 เขต

ได้แก่


ดูรูปภาพประกอบคลิ๊ก


22 มณฑลของจีน  / (เมืองเอก)


1.มณฑลกวางตุ้ง Guangdong (กวางโจว) - ตั้งอยู่ตอนใต้สุดของประเทศ ทางใต้

ติดกับทะเลจีนใต้ ใกล้กับเกาะฮ่องกงและมาเก๊า


2.มณฑลกุ้ยโจว Guizhou (กุ้ยหยาง) - ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน


3.มณฑลกานซู Gansu (หลานโจว) - ตั้งอยู่ทางภาค ตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีน

ตอนบนของแม่น้ำฮวงโห (แม่น้ำเหลือง)


4.มณฑลจี๋หลิน Jilin (ฉางชุน) - ตั้งอยู่ทางตอนกลางของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ของประเทศ ทิศตะวันออกติดต่อกับรัสเซีย


5.มณฑลเจียงซู Jiangsu (นานกิง) - ตั้งอยู่ตอนกลางของดินแดนชายฝั่งทะเล

ตะวันออกของประเทศทิศตะวันตก ติดต่อกับ ทะเลจีนตะวันออก


6.มณฑลเจียงซี Jiangxi (หนานชาง) - ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก เฉียงใต้ของ

ประเทศจีน บนชายฝั่งตอนใต้ของลุ่มน้ำฉางเจียง (แยงซีเกียง)


7.มณฑลเจ้อเจียง Zhejiang (หางโจว) - ตั้งอยู่ติดทะเลทางตะวันออกเฉียงใต้ของ

ดินแดนจีนและทางใต้ของสามเหลี่ยมแม่น้ำแยงซีเกียง


8.มณฑลส่านซี Shaanxi (ซีอาน) - ตั้งอยู่ในเขตใจกลางประเทศแถบลุ่มแม่น้ำเหลือง

ทิศเหนือ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน


9.มณฑลชานซี Shanxi (ไท่หยวน) - ตั้งอยู่บริเวณตอนกลาง ของแม่น้ำเหลือง

ทิศตะวันตกติดต่อกับมณฑลส่านซี


10.มณฑลชานตง Shandong (จี่หนาน) - ตั้งอยู่ตอนกลางชายฝั่งทะเลตะวันออก

ของจีนติดต่อกับ ทะเลเหลือง


11.มณฑลชิงไห่ Qinghai (ซีหนิง) - ทิศใต้ติดต่อกับเขตปกครองตนเองทิเบตและ

มณฑลเสฉวน ประเทศจีน


12.มณฑลเสฉวน Sichuan (เฉิงตู) - อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีนตอนบน

ของแม่น้ำแยงซีเกียง


13.มณฑลฝูเจี้ยน  Fujian (ฝูโจว) - อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน ติดกับช่อง

แคบไต้หวัน


14.มณฑลยูนนาน Yunnan (คุนหมิง) - ตั้งอยู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจีน ทิศใต้

ติดต่อกับประเทศพม่า ประเทศลาว  ประเทศเวียดนาม


15.มณฑลหูเป่ย์ Hubei (อู่ฮั่น) - ตั้งอยู่ตอนกลาง ของประเทศทิศตะวันตก ติดต่อ

กับมณฑลฉ่านซี และมณฑลเสฉวน


16.มณฑลหูหนาน Hunan (ฉางชา) - ทิศใต้ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองกวาง

ซีจ้วงและมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน


17.มณฑลเหอเป่ย์ Hebei (ฉือเจียจวง) -  อยู่ล้อมรอบนคร ปักกิ่ง และเทียนจิน

ทิศเหนือติดต่อกับ เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน


18.มณฑลเหอหนาน Henan (เจิ้งโจว) - ตั้งอยู่ทางตอนกลางเยื้องทางตะวัน

ออกของประเทศ อยู่ทางตอนกลางส่วนล่างของ แม่น้ำเหลือง


19.มณฑลเหลียวหนิง Liaoning (เฉิ่นหยาง) - ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของภาคตะวัน

ออกเฉียงเหนือของจีนทิศใต้ ติดต่อกับ ทะเลเหลืองและประเทศเกาหลีเหนือ


20.มณฑลไหหลำหรือไหหนาน Hainan (ไหโข่ว) - คือมณฑลของสาธารณรัฐ

ประชาชนจีนที่มีขนาดเล็กที่สุด ตั้งอยู่ทางใต้สุดของประเทศ


21.มณฑลอานฮุย Anhui (เหอเฟย์) - ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ

จีนมีแม่น้ำแยงซีเกียงและ แม่น้ำหวงเหอ ไหลผ่ากลาง ตะวันออก - ตก


22.มณฑลเฮย์หลงเจียง Heilongjiang (ฮาร์บิน) - ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศแมนจูกัว

(เก่า)ทิศเหนือและทิศตะวันออกติดต่อกับประเทศรัสเซีย



5 เขตปกครองตนเอง  Autonomous Region


1.เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง หรือ กวางสีจ้วง Guangxi Zhuang

(หนานหนิง) -

เขตปกครองตนเองระดับจังหวัดตั้งอยู่ทางภาคใต้ของประเทศจีน


2.เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน Inner Mongolia (ฮูฮอต) - เป็นเขตพื้นที่

ตามแนวชายแดนกั้นระหว่างจีนกับประเทศมองโกเลียและรัสเซีย


3.เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย Ningxia Hui (หยินชวน) - ตั้งอยู่ในภาค

ตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ทางตอนบนของแม่น้ำหวงเหอ


4.เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ Xinjiang Uyghur (อุรุมชี) - ตั้งอยู่ทาง

ตะวันตกเฉียงเหนือมีขนาดประมาณ 1/6 ของพื้นที่ทั้งประเทศ


5.เขตปกครองตนเองทิเบต Tibet (ลาซา) - ทิเบตตั้งอยู่บนเทือกเขาหิมาลัย

เป็นที่ราบสูงที่สูงที่สุดในโลก จนได้รับฉายาว่า หลังคาโลก



4 เทศบาลนคร 


1.ปักกิ่ง ( Beijing)เป็นเมืองหลวงของประเทศจีนตั้งอยู่ที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ

ศูนย์กลางทางการปกครอง การศึกษา การขนส่ง และวัฒนธรรมจีน


2.ฉงชิ่ง หรือ จุงกิง (Chongqing, Chungking)เป็นเขตเทศบาลนคร ตั้งอยู่ภาค

ตะวันตกเฉียงใต้ของจีน


3.เซี่ยงไฮ้ (Shanghai)เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศจีน ศูนย์กลางเศรษฐกิจ

ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำแยงซี ระดับเขตการปกครองพิเศษแบบเทศบาลนคร


4.เทียนจิน (Tianjin)เทศบาลนครเทียนจินมีระดับเทียบเท่ากับมณฑลและปกครอง

จากรัฐบาลกลางโดยตรง



2 เขตบริหารพิเศษ Special Administrative Region


1.ฮ่องกง (Hong Kong) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ โดยอยู่ติด

กับมณฑลกว่างตง (กวางตุ้ง)


2.มาเก๊า (Macao) เป็นพื้นที่บนชายฝั่งทางใต้ของประเทศจีน

รวมทั้งหมด 33 เขตการปกครองของจีน


  --  ยังไม่นับวมไต้หวันที่เป็นการพิพาทกันระหว่างจีนกับไต้หวันเอง